Prezentujemy wybór prac naukowych, eseistyki i recenzji poświęconych twórczości Czesława Miłosza. Dziękujemy wszystkim autorom, którzy zdecydowali się udostępnić w tym celu swoje teksty. Jest to wybór reprezentatywny dla dotychczasowych badań literackich, można tu odnaleźć prace, które miały w recepcji dzieła Miłosza znaczenie szczególne, teksty autorów, którzy piszą o Miłoszu od lat w sposób niezwykle celny i głęboki. Warto zaznaczyć obecność głosów nie tylko polskich. O Miłoszu pisze się wiele na całym świecie. Przykładem mogą być prezentowane tu prace Helen Vendler, Seamusa Heaney'a czy niezwykłe eseje Tomasa Venclovy. Czytelnicy znajdą tu zarówno opracowania o charakterze bardziej ogólnym - szkic Jerzego Kwiatkowskiego, wciąż znakomita, choć wiekowa przecież praca Kazimierza Wyki - jak również opracowania szczegółowe podejmujące konkretne zagadnienie, jak tekst Stanisława Barańczaka o języku poezji Miłosza, praca Krzysztofa Stali podejmująca próbę zmierzenia się z filozoficznym wymiarem tej twórczości, czy wreszcie Jana Błońskiego kunsztowna analiza jednego zdania poety, i to zdania pochodzącego z przekładu. Znaleźć można tu teksty, które poszukują ogólnej zasady interpretacyjnej lub twórczej całego dzieła poety - już Epifanie ... Błońskiego, czy tekst Ryszarda Nycza, który porównuje charakterystyczne dla wielu dzieł pisarza zabiegi do barokowych form sylwicznych, a na koniec tekst Mariana Stali Poza ziemią Ulro, w którym autor próbuje się zmierzyć ze specyficzną formułą opisu miejsc i wspomnień tak wyrazistą w całym niemal piarstwie Miłosza. Do tego należy dodać szkice komentujące konkretne utwory - tu tekst Mariana Stali będący pełną wirtuozerii interpretacją przedwojennego jeszcze wiersza Obłoki, który w przedziwny sposób fascynował i fascynuje wyobraźnię wielu czytelników i interpretatorów Miłosza, a potem tekst Aleksandra Fiuta na temat sławnego poematu Świat , który stawiany jest przez wielu pomiędzy największymi dziełami poetyckimi dwudziestego stulecia. Swoistym majstersztykiem prezentującym wzajemny stosunek dwóch wielkich mistrzów: Miłosza i Gombrowicza jest dłuższy szkic Jerzego Jarzębskiego, w którym autor narzuca artystom niechcianą gębę wieszcza, karząc się z nią mierzyć. Rodzajem lektury "lżejszej", choć nie mniej znakomitej, są eseje Tomasa Venclovy i Seamusa Heaney'a, których autorzy, szeroko oceniając dzieło Miłosza, czynią to jednocześnie w sposób bardziej osobisty. Dodatkowo eseje Venclovy spoglądają na dzieło polskiego poety przez pryzmat tak ważnej dla niego historii. Mamy nadzieję, że ten krótki przewodnik, będzie pomocny w poszukiwaniu odpowiedniej lektury.