Edycja Dzieł zebranych Czesława Miłosza, jednego z największych pisarzy XX wieku, obejmuje całość jego twórczości poetyckiej, prozatorskiej, eseistycznej i translatorskiej. Wydawcy - Wydawnictwo Literackie i Znak - oddają do rąk Czytelnika utwory w jednolitym opracowaniu, opatrzone niezbędnymi objaśnieniami oraz współczesnym komentarzem autorskim. Edycja ta, ukazująca się pod patronatem Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego, stworzy podstawę dla innych wydań, opracowań i tłumaczeń.

Ziemia Ulro

Wydany po raz pierwszy w roku 1977 obszerny esej Czesława Miłosza, w którym autor po raz kolejny stawia diagnozę współczesnej literaturze i kulturze, tym razem z perspektywy roku 1975.
Stosunek autora do twórczości XX wieku jest krytyczny, czego dowód stanowi choćby takie stwierdzenie: "mój wewnętrzny rozwój mierzę stopniowym wzrostem nieufności do literatury i sztuki mego stulecia".
Władza rozumu przekształca dla człowieka świat w piekło za życia - czyli Blake'owskie Ulro. "Mieszkałem w Ulro na długo przed tym, nim dowiedziałem się od Blake'a, jak się ta kraina nazywa, ale nie godziłem się na takie miejsce pobytu" - pisze Miłosz.

Widzenia nad Zatoką San Francisco (WL)

Pierwsze wydanie - Instytut Literacki, Paryż 1969. Tak jak Rodzinna Europa, Dolina Issy czy Szukanie ojczyzny były zapisami doświadczenia "europeiskości", jak stanowiły próbę poszukiwania swojej duchowej i narodowej tożsamości, tak Widzenia ...  stanowią zapis doświadcze-nia Ameryki jako rzeczywistości obcej i odmiennej, zarówno technicznie, jak kulturowo; są zapisem zmian w spojrzeniu na historę, przemian własnego światopoglądu w konfrontacji z nowym miejscem. Widzenia... są także próbą oswajania tej nieznanej i dziwnej z początku Ameryki. Wszystko jednak odbywa się w konfrontacji z miejscami, które ukształtowały autora w młodości. Jawi się specyficzny dualizm - poczucie zawieszenia pomiędzy. Ten dualizm otwiera metafizyczną perspektywę poszukiwania swojego ja - zdaje się ono ocalać poprzez konfrontację z doświadczaniem rzeczywistości w jej przemianach i w jej momentach pozornej stagnacji.

Rodzinna Europa

Pierwsze wydanie miało miejsce w Paryżu w 1958 r. Wydawcą był Instytut Literacki. Książka jest zbiorem esejów o charakterze w dużej mierze autobiograficznym. Miłosz opisuje miejsca i zdarzenia pamiętane z dzieciństwa, z młodości - szuka historycznej zasady świata i wciąż dziwi się temu, jak los jednego człowieka zostaje uwikłany w jego mechanizmy. Same przemiany kulturalne i cywilizacyjne, jakie zaszły w wyniku wojny i politycznych zawirowań, stają się jednym z tematów. Drogą do podjęcia tego problemu jest np. analiza przedwojennego wychowania, powrót do "miasta młodości", do "miejsca urodzenia". Miłosz konfrontuje swój charakter i światopogląd zrodzony w zupełnie innych warunkach geograficznych i kulturowych ze zmianami, jakie dostrzega w otaczającej współczesności, w marksistowskiej rzeczywistości, w krajach Zachodu. Jednym z najważniejszych problemów staje się poszukiwanie własnych korzeni narodowych i kulturalnych, próba rozliczenia się z historią, poszukiwanie tego, co pozwala zachować i ocalić własną tożsamość.